Wisiałam nad podłogą, z trudem oddychając. .
— Nick - wypaliłam, zanim zdołał cokolwiek powie¬dzieć. - Przepraszam. Dzieci Jenksa zapędziły mnie pod kuchenny stół i ciskały we mnie kulkami z wodą. Ależ to było zabawne. Teraz są w ogrodzie, latają wkoło jesionu i śpiewają o zimnej stali.. Twarzach stały się jeszcze szersze. Loczek zrobił krok w moją stronę.. Miała pojęcia, gdzie jest. Ciemne pomieszczenie, wygodne łóżko. Nie wiedziała, jak się tu. Chow to zupełnie inna parą kaloszy. Nie chcę go znać ani trochę lepiej, niż znam w tym momencie. Nie ufam mu i nigdy nie czułam się zbyt komfortowo w jego towarzystwie. Chow jest Azjatą, silnym (choć drobnej budowy) wampirem z długimi, czarnymi włosami. Ma nie więcej niż pięć stóp i siedem cali wzrostu, ale każdy cal skóry, którą pokazuje publicznie (za wyjątkiem twarzy) pokryty jest zawiłymi tatuażami, będącymi prawdziwymi dziełami sztuki. Pam twierdzi, że to tatuaże Yakuzy. Chow czasem jest barmanem w Fangtasii, innym razem po prostu siedzi w barze, pozwalając ludziom się obserwować. (O to właśnie chodziło w wampirzych barach – żeby pozwolić zwykłym ludziom przebywać w jednym pomieszczeniu z nieumarłymi i poczuć, że robią coś niebezpiecznego. Bill mówił mi, że to świetny interes.). Sam ją zabiłem.. A tymczasem oni prześlą swoim wrogom czytelne przesłanie. Szczególnie temu wampirowi z Pierwszego Pokolenia, który stał za wyczynami Szkarłatnych. Jeśli wysadzą kwaterę główną, może drań wyjdzie z ukrycia, żeby zatańczyć z nimi osobiście.. Wpadłam na pomysł. Wyrwałam kartkę z zeszłorocznego kalendarza ze słowem na każdy dzień („fascynacja”) i napisałam:. Nick się zawahał, a strach walczył we mnie o lepsze z bólem. W końcu pokręcił głową.. Policzek. Naprawdę próbowałam to zrozumieć, ale to było bez sensu. Nie mogłam być.